Kiedy ktoś opowiada o swoim programie – zwłaszcza politycznym – mówię: powiedz najpierw, co dotąd zrobiłeś? W ten sposób najlepiej można poznać, kto co potrafi i czy to, co obiecuje, potem naprawdę realizuje.

Głosowanie przez pełnomocnika lub korespondencyjnie dla osób o znacznym i umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Samodzielne głosowanie osób niewidomych lub niedowidzących przy pomocy nakładek z opisem w alfabecie Braille’a. Więcej lokali wyborczych dostępnych dla osób niepełnosprawnych, a tym samym seniorów i rodziców z małymi dziećmi. A także specjalna informacja wyborcza dla osób niepełnosprawnych. I to wszystko już od najbliższych wyborów parlamentarnych.

- Nauczanie indywidualne niepełnosprawnego dziecka powinno być ostatecznością. Możliwość uczenia się w grupie rówieśników wspomaga rozwój. Inaczej uczeń skazany jest na izolację - mówi Sławomir Piechota, szef sejmowej komisji polityki społecznej i rodziny.

Głosowanie przez pełnomocnika, ustawa o psie-przewodniku, renty dla medalistów igrzysk paraolimpijskich - wymienia PO wśród zrealizowanych w tej kadencji działań na rzecz osób niepełnosprawnych i zapowiada kolejne: m.in. głosowanie korespondencyjne.

W dniach 10 -12 marca 2011 r. we Lwowie odbyło się seminarium otwierające działalność Europejskiego Domu Spotkań. Wydarzenie to, było szeroko komentowane w polskiej prasie i internecie.

Aż o 20% wzrosło upowszechnienie edukacji przedszkolnej w grupie 3-5 lat od roku szkolnego 2006/2007. Oznacza to, że w obecnym roku szkolnym w przedszkolach różnych typów naukę pobiera już 724 813 dzieci, aż o 250 tysięcy więcej niż cztery lata temu.

15 marca 2011r. Rada Ministrów kierunkowo zaakceptowała program polskiej prezydencji w Radzie UE (II połowa 2011 r.)

„Najważniejszym zadaniem mojego rządu, jak już wspomniałem, jest poprawa jakości życia Polaków. Wymaga to wielu zmian w wielu obszarach. Zajęcia się sprawami wielkimi, ale też z pozoru małymi, co wiąże się z mozolną zmianą przepisów poutykanych w setkach różnych ustaw.”

Jak najszybsze przeprowadzenie dzieci z domów dziecka do rodzin jest w interesie władzy publicznej - twierdzi poseł Sławomir Piechota (PO), wiceprezydent Wrocławia ds. polityki społecznej w latach 1999-2002.

Likwidacja części miejskich spółek, budowa osiedlowych boisk, stworzenie programu remontu miejskich podwórek i odbudowa koszykarskiego Śląska - to deklaracje wyborcze Sławomira Piechoty, kandydata Platformy na prezydenta Wrocławia.

Rozmowa z Wiesławem Kilianem, posłem PiS, który został doradcą Sławomira Piechoty, kandydata Platformy Obywatelskiej na prezydenta Wrocławia.

Największym potencjałem tego miasta są jego mieszkańcy i nadszedł czas, aby przede wszystkim postarać się o to, żeby o nich zadbać, podnieść jakość ich życia. Trzeba poprawić warunki pracy nie tylko tym wielkim, ale i małym wrocławskim przedsiębiorcom. Żaden z nich być może nie stworzy tysięcy miejsc pracy, ale wszyscy na pewno zostaną ze swoimi biznesami tutaj na zawsze, a nie przeniosą swoich fabryk do Maroka, gdy się okaże, że tam będzie się bardziej opłacało – mówi Sławomir Piechota, kandydat PO na prezydenta miasta.

Piechota jest politykiem poważnym. Jako taki zasługuje na poważne poparcie własnej partii. Samo jego kandydowanie daje okazję do sensownej debaty o mieście, do spojrzenia na Wrocław z innej perspektywy.

Rozmowa J.Banaś z posłem Sławomirem Piechotą na temat sporu mieszkańców ul.Kobierzyckiej we Wrocławiu ze Spółdzielnią.

Poseł Sławomir Piechota o pracach Sejmu na rzecz osób z niepełnosprawnością.

„(...)Jeszcze wiele osób twierdzi, że skoro są niepełnosprawni, to nic nie mogą. Nieprawda! Wszystko mogą! – mówi Sławomir Piechota.(...)”.

Ze Sławomirem Piechotą, posłem Platformy Obywatelskiej z Wrocławia, rozmawiał Robert Migdał

Z posłami: Sławomirem Piechotą (PO) z Wrocławia, Markiem Plurą (PO) z Katowic i Janem Filipem Libickim (niezrzeszony, wcześniej PiS) z Poznania rozmawiają Piotr Sepski i Marek Misiak

„(...)Słamowir Piechota - Gdy zdawałem maturę, mówiono mi: Po co ci matura, przecież i tak będziesz chałupniczo zarabiał na rentę i siedział w domu. Jak się dostawałem na studia, słyszałem: Po co ci studia? A gdy stawałem do wyborów, słyszałem: Może i się pan na tym zna, ale przecież trzeba jeździć do Warszawy i w ogóle podróżować, uczestniczyć w spotkaniach, a kto tam będzie specjalnie dla pana wszystko organizował?(...)”.